‘Als zoveel vrouwen klachten hebben, is het misschien niet ‘normaal’, maar genegeerd’

Er was een tijd dat ik dacht dat mijn klachten erbij hoorden. Pijn, vermoeidheid en een opgeblazen buik leken normaal, tot mijn lichaam me stilzette en ik flauwviel. Dat was het moment waarop ik besefte dat ik de signalen niet langer kon negeren.

De diagnose endometriose volgde kort daarna. Een label, maar geen oplossing. Wat mij het meest frustreerde, was niet eens de diagnose zelf, maar het gebrek aan echte antwoorden. Alsof het voldoende was om te weten wat het was, zonder te begrijpen waarom het ontstond of wat je eraan kon doen. Belangrijk om hierbij te benoemen: endometriose is géén hormonale ziekte, maar de klachten gaan vrijwel altijd gepaard met hormonale disbalansen, tekorten aan voedingsstoff en, een verstoorde darmgezondheid en een overactief immuunsysteem. En juist daar wordt vaak te weinig naar gekeken.

“Uiteindelijk geloof ik niet dat het probleem is dat vrouwen te veel klachten hebben”

Dat klopte voor mij niet.

Ik ben gaan zoeken, lezen en testen. Niet alleen naar hormonen, maar juist ook naar wat daaronder ligt. Darmgezondheid bleek daarin een sleutelrol te spelen. Iets wat nog te vaak wordt onderschat. Want in de darmen worden hormonen afgebroken, ontstekingen gereguleerd en ligt een groot deel van je immuunsysteem. Als daar disbalans zit, zie je dat terug in vrijwel alles. Wat ik gaandeweg ontdekte, is dat klachten zelden op zichzelf staan. Ze zijn onderdeel van een groter geheel. En juist daarom is alleen symptoombestrijding zelden de oplossing. Tegelijkertijd zag ik hoeveel vrouwen hiermee rondlopen. Niet één of twee, maar structureel. Vrouwen die zich moe voelen, hormonale klachten ervaren of zich simpelweg niet zichzelf voelen en die te horen krijgen dat het ‘erbij hoort’. Maar als zoveel vrouwen dezelfde klachten ervaren, is het misschien niet normaal, maar genegeerd. Dan missen we iets. De diagnose endometriose volgde kort daarna. Een label, maar geen oplossing. Wat mij het meest frustreerde, was niet eens de diagnose zelf, maar het gebrek aan echte antwoorden. Alsof het voldoende was om te weten wat het was, zonder te begrijpen waarom het ontstond of wat je eraan kon doen. Belangrijk om hierbij te benoemen: endometriose is géén hormonale ziekte, maar de klachten gaan vrijwel altijd gepaard met hormonale disbalansen, tekorten aan voedingsstoff en, een verstoorde darmgezondheid en een overactief immuunsysteem. En juist daar wordt vaak te weinig naar gekeken. Dat klopte voor mij niet. Ik ben gaan zoeken, lezen en testen. Niet alleen naar hormonen, maar juist ook naar en vrouwen ervaren iets wat ze soms al jaren kwijt waren: vertrouwen in hun eigen lichaam. Uiteindelijk geloof ik niet dat het probleem is dat vrouwen te veel klachten hebben. Ik geloof dat we te lang hebben geaccepteerd dat het normaal is. Terwijl het lichaam al die tijd signalen heeft gegeven.

De vraag is alleen: durf je ernaar te luisteren en ben je bereid om echt te kijken naar wat eronder ligt?

Meer informatie? Klik hier.

Lees ook