Charo Walop doneerde urine voor vruchtbaarheidsmedicijnen: ‘Ik ben twee keer zwanger geworden dankzij deze medicatie’

Voor veel mensen is zwanger worden niet vanzelfsprekend. Wereldwijd heeft maar liefst één op de zes stellen vruchtbaarheidsproblemen. Vaak kiezen zij voor een vruchtbaarheidsbehandeling om hun kinderwens alsnog in vervulling te laten gaan. Voor die behandelingen is urine van zwangere vrouwen nodig.

Lukt het niet om spontaan zwanger te worden? Dan komen veel wensouders via de huisarts bij een vruchtbaarheidskliniek terecht. Hier zijn allerlei behandelingen mogelijk, zoals IUI, IVF en ICSI. Daarbij is medicatie om de eisprong te stimuleren essentieel. Al 95 jaar zamelt Moeders voor Moeders urine in van zwangere vrouwen. Het is een kostbaar goedje vanwege het zwangerschapshormoon hCG dat daarin zit, dé grondstof voor deze vruchtbaarheidsmedicijnen. ‘Medicijnen met hCG stimuleren de eisprong en worden onder andere bij IVF en ICSI gegeven vóór de eicelpunctie,’ vertelt Sandra Hoes, productmanager bij Moeders voor Moeders. ‘Het is een cruciaal moment in de behandeling. Daarom is het belangrijk dat er voldoende hCG beschikbaar is.’

Fertiliteitstraject Charo Walop

Charo Walop, beter bekend als de Rotterdamse Poetsqueen, raakte door middel van een fertiliteitstraject zwanger van haar 13-jarige dochter Chanelle-Lee. Op het moment van schrijven is ze in verwachting van haar tweede kindje. ‘Ik heb PCOS en cystes op mijn eierstokken,’ legt Charo uit. ‘Daardoor is het moeilijker om zwanger te worden. Ook maakt mijn vriend niet genoeg spermacellen aan.’ Het stel ging daarom een fertiliteitstraject in en Charo raakte zwanger via ICSI, waarbij er één zaadcel in een laboratorium in een eicel werd geïnjecteerd en het embryo vervolgens werd teruggeplaatst. ‘Het was meteen de eerste keer raak.’ Charo is dolblij, zeker aangezien ze had verwacht dat het veel meer tijd zou kosten. ‘Ik dacht: ik doe dat wel eventjes, zo’n traject, maar het is hartstikke zwaar door al die hormonen. Normaal gesproken ben ik altijd vrolijk en rustig, ik maak me nooit druk. Nu zat ik niet lekker in mijn vel, was ik snel moe en chagrijnig en had ik een opgeblazen gevoel.’

Urine doneren aan

Moeders voor Moeders Charo’s moeder, die zelf ook zwanger werd na een vruchtbaarheidsbehandeling, doneerde haar urine in het begin van haar zwangerschap aan Moeders voor Moeders. Goed voorbeeld doet goed volgen: zelf heeft Charo dat inmiddels ook twee keer gedaan. ‘Je meldt je aan op de website van Moeders voor Moeders. Binnen enkele dagen word je gebeld door een medewerker. Tijdens dit intakegesprek wordt uitgelegd wat Moeders voor Moeders precies is, wat ze doen en hoe het doneren van urine werkt. Ook worden er vragen gesteld, bijvoorbeeld of de buren weten dat je zwanger bent of dat ze discreet moeten zijn als ze de flessen komen brengen en halen.’ Ga je meedoen? Dan krijg je een welkomstpakket met een magazine, brochures en een heerlijk zachte wikkeldeken voor de baby, twee kratjes met acht flessen en een opvangkan voor de urine. De kratten met volle flessen kun je één keer per week in of om het huis zetten, zodat ze opgehaald kunnen worden en omgewisseld voor nieuwe. In de zestiende week van de zwangerschap lever je je laatste kratjes in en stopt je deelname automatisch.

“Door urine te doneren kan je andere vrouwen helpen om hun kinderwens in vervulling te laten gaan”

Belang van vruchtbaarheidsmedicijnen

Letterlijk elke druppel telt. ‘We horen wel eens dat vrouwen denken dat urine doneren aan Moeders voor Moeders een gedoe is. Maar deelname is juist heel laagdrempelig’, aldus Sandra. ‘We maken het zo eenvoudig mogelijk. En plassen moet je toch.’ Er zijn ook synthetische middelen op de markt. ‘Maar niet alle vrouwen reageren daar goed op. Voor sommigen werkt het niet, anderen hebben last van bijwerkingen. Daarom is het belangrijk dat er ook een natuurlijke variant beschikbaar blijft. Bovendien geven steeds meer mensen de voorkeur aan natuurlijke medicijnen en vinden artsen het belangrijk om verschillende opties te hebben, zodat zij per vrouw kunnen kiezen wat het beste werkt.’ Sandra benadrukt dat het hCG dat uit de urine gewonnen wordt, alleen wordt gebruikt voor vruchtbaarheidsmedicijnen voor vrouwen. ‘Online gaan wilde verhalen rond dat het ook wordt gebruikt voor andere doeleinden, zoals afslankmiddelen, cosmetica en veterinaire medicijnen, maar dat is niet waar.’

Van week zes tot en met week zestien van de zwangerschap kun je urine doneren. In deze periode bevat je urine namelijk het meeste hCG-hormoon. ‘Ik heb daar optimaal gebruik van gemaakt, maar die geur vergeet ik nooit meer,’ lacht Charo, ‘maar je weet waarvoor je het doet. Ik ben ook zwanger geworden dankzij vruchtbaarheidsmedicijnen. Door urine te doneren kun je andere mensen helpen om hun kinderwens in vervulling te laten gaan. Het is een kleine moeite. Je plast toch en of je dat nou in de wc doet of in een kannetje, maakt niet uit.’

Over Moeders voor Moeders

Moeders voor Moeders, onderdeel van het farmaceutische bedrijf Aspen API, zamelt al sinds 1931 urine in van pril zwangeren. Uit deze urine wordt het hCG-hormoon gewonnen. Dit wordt gebruikt voor de productie van natuurlijke medicijnen, die worden gebruikt bij vruchtbaarheidsbehandelingen. Voor de productie van natuurlijke vruchtbaarheidsmedicijnen gebaseerd op urinair hCG is veel urine nodig. Moeders voor Moeders is daarom dringend op zoek naar pril zwangere vrouwen die hun urine willen doneren. Alle urine die Moeders voor Moeders inzamelt, gaat naar de fabriek in Boxtel. Daar wordt het hCG-hormoon uit de urine gefilterd en verwerkt tot grondstof. Vervolgens gaat het naar andere farmaceutische bedrijven die er vruchtbaarheidsmedicijnen van maken die uitsluitend bestemd zijn voor menselijk gebruik. Dit proces duurt gemiddeld zo’n zes tot negen maanden.

Ben je zwanger en nog niet voorbij de twaalf weken? Doneer je urine dan aan Moeders voor Moeders. Zo kun je wensouders met vruchtbaarheidsproblemen helpen. Klik hier voor meer informatie.

Lees ook