Donorbloed is van levenbelang: Het verhaal van Renate

Je leven kan in één klap veranderen, dat weet Renate (45) als geen ander. Na een scooterongeluk redde donorbloed haar leven. Dankzij nieuwe regelgeving mogen bloedontvangers nu ook doneren. Zo kunnen mensen die zelf hebben ervaren hoe essentieel donorbloed is, andere mensen helpen.

Het ene moment reed ze op haar scooter en het volgende moment lag ze met een slagaderlijke bloeding op de operatietafel. Renate: “Zo’n zeven jaar geleden was ik op weg naar mijn werk. Een afslaande auto zag mij niet. Ik weet nog dat ik dacht: ‘Oh jee…’ Daarna werd alles zwart.” De auto liep geen schade op, Renate des te meer. Ze werd met een schedelbasisfractuur en gescheurde milt met een slagaderlijke bloeding bij de eerste hulp binnengebracht. “Ik had het geluk dat er een arts aanwezig was met veel ervaring in het opereren van bloedvaten. Net zo belangrijk was het donorbloed. Geen idee hoeveel ik heb gekregen, ik weet alleen dat ik heel veel bloed heb verloren.” Mensen die ooit bloed hebben ontvangen bij een bevalling, operatie of na een ongeluk mochten lange tijd zelf geen bloed doneren. Dankzij nieuwe regels mogen ze sinds eind 2024 wel donor worden. Marja van Wijk, arts en medisch beleidsadviseur bij Sanquin, vertelt: “De oude regels hadden te maken met angst voor besmetting van Creutzfeldt-Jacob variant (vCJD). Deze hersenziekte wordt mogelijk veroorzaakt door het eten van met BSE (‘gekkekoeienziekte’) besmet vlees. Er is geen test om de ziekte op te sporen in het bloed, maar het is wel overdraagbaar via bloed. Om dat te voorkomen, werden bloedontvangers uitgesloten van bloeddonorschap. In de loop der jaren is er veel veranderd. Veestapels werden vernietigd, het bloedtransfusieproces is verbeterd en er werden steeds minder patiënten met vCJD gevonden. Sinds 2016 is er zelfs geen enkel geval meer gemeld. Genoeg aanleiding om het beleid voor doneren na een bloedtransfusie aan te passen.”

“Ik ben vooral blij dat ik er nog ben”

Renates hersteltraject was lang en zwaar, ruim zeven jaar later merkt ze de gevolgen nog dagelijks: “Ik heb een lichte hersenbeschadiging opgelopen, daardoor kan ik onder meer slecht tegen prikkels en werkt mijn geheugen minder goed. Ook heb ik last van chronische vermoeidheid. Dat is soms lastig, maar ik ben vooral blij dat ik er nog ben.” Voor het slagen van een bloedtransfusie, moeten de bloedgroepen van donor en patiënt zo goed mogelijk matchen

– en er zijn ruim 380 verschillende bloedgroepen, waarbij iemands afkomst heel bepalend is. Marja van Wijk: “Meer en meer divers bloed is dus van harte welkom! Met de nieuwe regels bepaalt de medische reden achter de transfusie of iemand donor kan zijn: bijvoorbeeld na een bevalling of operatie wel, maar bij een bloedziekte of na kanker, een hartinfarct of nieuwe hartklep niet.” Renate vult aan: “Na wat ik heb meegemaakt, besef ik maar al te goed wat donorbloed voor iemand kan betekenen. Daarom ben ik heel blij dat ik tegenwoordig ook zelf bloed mag geven.”

Lees ook